SMELT

Het smelt. Haast onzichtbaar, maar het smelt. Wat het was, wordt het langzaam niet meer. Dus we houden het tegen. We vriezen het in. Houden het uit de zon. Want wat het was, dat moet het zijn. Maar wat als smelten geen aftakeling is, maar groei? Of smelten groei noch aftakeling, maar gewoon verandering? Verandering van de ene vorm naar de andere. Van vast naar vloeibaar. Van identificeerbaar naar onderdeel van de chaos. Van succesvol operazanger naar man die niet meer kan zingen vanwege zijn Parkinson.

© William rutten

Smelt is een theatervoorstelling, ijskunstwerk en documentaire (ineen) over de vergankelijkheid van het bestaan in relatie tot identiteit. Alle drie de kunstvormen zijn verweven met elkaar. Het een niet per se ondergeschikt aan het ander. Ze belichten het thema vanuit de unieke eigenschappen van het medium zelf, waardoor verschillende perspectieven zichtbaar worden. Hierbij is de vorm complementair aan de inhoud en vice versa.

De tijdsduur van het gehele project wordt bepaald door een speciaal ontworpen ijssculptuur, geïnspireerd door het thema ‘vergankelijkheid’. Dit kunstwerk zal bij iedere voorstelling aanwezig zijn, blootgesteld aan de atmosfeer van de locatie, met het onvermijdelijke lot tot smelten als gevolg. Wanneer het ijs volledig gesmolten is, komt er ook een einde aan ons interdisciplinair project. 

Smelt is een theatervoorstelling over de vergankelijkheid van het bestaan in relatie tot identiteit. Drie jaar geleden werd Ernst Daniël Smid gediagnosticeerd met de ziekte van Parkinson. De voorstelling is onder andere gebaseerd op zijn (levens)verhaal. Het proces van zijn ziekte beïnvloedt mede het proces van deze voorstelling. Smelt is hierdoor niet alleen een voorstelling over vergankelijkheid, maar is zelf ook zichtbaar lijdend onderwerp van deze vloek.

 

De voorstelling
In Smelt zien we twee acteurs in een gefictionaliseerde versie van zichzelf worstelen met hun leven, hun identiteit en hun carrière. De een (Roán ten Cate, 23 jaar) is net afgestudeerd van de toneelschool en vastberaden om de wereld te veroveren. De ander (Ernst Daniël Smid, 67 jaar) had die wereld ooit aan zijn voeten liggen, maar met het verstrijken van jaren is zijn glansrijke carrière als een van de grootste operazangers van Europa langzaamaan steeds vatbaarder geworden voor het verval – evenals zijn eigen lichaam, nadat bij hem een aantal jaar geleden de ziekte van Parkinson werd geconstateerd.

Samen bevinden zij zich in twee tegengestelde levensfases: de een aan de voet van de Olympus, vol hoop en goede moed, de ander op dezelfde hoogte aan de andere kant van de berg, na er na een glorieuze beklimming keihard te zijn afgedonderd. Naast deze twee acteurs – twee mensen, en daardoor per definitie veranderlijk en geen twee avonden dezelfde – zal er ook een belangrijke rol weggelegd zijn voor een blok ijs. 

Deze voorstelling onderzoekt de vraag naar identiteit als het verhaal dat we van onszelf en de ander maken en welke rol succes en ambitie daarin spelen. Want ben je wie je bent, wie je wilt zijn of hoe anderen jou zien? En wat is succes eigenlijk, behalve een tussenstation tussen de as die we waren en de as waartoe we wederkeren? Zo is Smelt een theatrale documentaire dialoog met de hoogmoedige ambitie om het leven in al haar aspecten recht aan te doen met daarbij in het bijzonder aandacht voor dat verhaal over het leven dat we liever niet vertellen en horen: dat alles wat ooit was, ooit weer vergaat.

Dus vanwaar al die moeite?

 

 

 

CREATIVES
Concept en Regie Rowdy Pelgrim
Script Roel Meijvis
Spel Ernst Daniel Smid
Roan ten Cate
Choreografie Andrew Greenwood
Scenografie Tim Vermeulen
Muziek Erwin Steijlen
Audio vormgeving Tim van Esch
Techniek Pim Pernet
Regie assistentie Myrthe van Velden
Film Barry Schmitz
Productieleiding Pien Rutten
Pers en marketing Rajko Disseldorp
Kostumering Martine van de Ven

 

 

Deze voorstelling wordt gemaakt in samenwerking met Theater aan de Parade en is mede mogelijk gemaakt door:

Gemeente 's-Hertogenbosch Pop-up fonds, Stichting VKS, Stichting CCC, Stichting MDB800, Stichting Theaterwissel, Stichting Leye Fonds,
Stichting Tilmanshof, Jan Van Zijl en Bas Bloem